Regelmatig verschijnt hier een column van de hand van Nellie Timmermans. Nellie heeft een praktijk voor psychosociale hulpverlening. Zij is gespecialiseerd in de complexe problematiek van 'nieuw-samengestelde gezinnen', oftewel stiefgezinnen.
Verborgen logeerpartij
Mevrouw heeft grote problemen gehad met een van de kinderen van haar vriend. Zo langzamerhand begint het wat te verbeteren. Er zijn enkele gesprekken geweest waarin wat meer begrip is ontstaan voor elkaar, en voor elkaars goede bedoelingen. Toch is het contact nog precair.
Zakenreis
Mevrouw was op zakenreis en de kinderen van meneer (leeftijden 21, 18 en 16) waren bij hem. De dochter van 21 was al jaren niet meer bij hen geweest, maar wilde ook graag komen logeren, nu mevrouw toch weg was. En dat is juist het probleem. Meneer dacht: “wat niet weet, wat niet deert” en vond het goed.
Bedrogen
U snapt het vast: mevrouw kwam erachter en voelde zich belazerd. Door haar eigen vriend nog wel! Vriend zag niet in wat er mis was: zo hoefden vriendin en stiefdochter elkaar toch niet te zien, en hoefden ze niet met elkaar om te gaan. Hij zei dat het eigenlijk toch een win-win-situatie was. Maar zo ervoer mevrouw dat niet!
Communiceren
Communicatie is juist altijd het belangrijkste. Deze vriend wist eigenlijk wel dat zijn vriendin er nog niet aan toe was om zijn dochter te laten logeren. En mevrouw wist heus wel dat hij het fijn zou vinden om haar juist wél te laten logeren. Als hij dat met haar besproken had, zou er misschien nog een mouw aan gepast kunnen worden. Dan had ze misschien over haar hart gestreken en gezegd: doe dat dan maar. Maar nu was het gebeurd zonder haar medeweten.
Win-win-situatie
Mevrouw begreep wel dat haar vriend het labelde als een win-win-situatie. Meneer woont daar ook en logisch ook dat hij ook deze dochter graag eens te logeren had. Maar het gaat om het stiekeme.
Toestemming
“Moet ik dan toestemming vragen?” zei hij. Eigenlijk wist hij heus wel beter. Het ging niet zozeer om toestemming, maar om vertrouwen.