De stief-/plusmoeder mocht de kinderen van haar
vriend graag. Er waren eigenlijk zelden
problemen, hoewel zij soms bemiddelde als haar vriend onvoldoende begrip had voor
zijn kinderen. Ze waren nog klein destijds en kinderen worden vaak gezien als
kleine volwassenen. De verhoudingen waren goed, totdat zij zwanger raakte.
Vooral zijn dochter (inmiddels 11 jaar) leek ronduit jaloers op de baby.
Houding vader
Vader reageerde met onbegrip: “blijf dán maar bij je
moeder”, zei hij boos. Zijn vriendin die wel feeling had met kinderen
probeerde hem aan z’n verstand te brengen dat hun jaloezie wel begrijpelijk was
vanuit hun oogpunt. Maar hij begreep het
niet echt. Sommige mensen vinden het moeilijk om zich in te leven in kinderen.
Wie of wat ben je zonder je ouders
Stiefmoeder begreep dat de kinderen zich mogelijk wat
verwaarloosd zouden voelen door vader nu de baby er was. Maar vader zag dat
niet zo: volgens hem was het gewoon gezeur! Uit het oogpunt van volwassenen kan
zoiets “gezeur” lijken. Zijn liefde voor zijn kinderen is voor hem
vanzelfsprekend. Kinderen zijn echter
bang voor verlies van liefde van de ouder(s).
Verlies
Een scheiding gaat altijd gepaard met verlies. Ze
verliezen een deel van het contact met papa. Hij is er niet meer altijd. Als er
na de scheiding een nieuwe partner komt wordt het duidelijk: er is geen weg
terug. Bij de komst van een baby wordt het ook duidelijk (ik sta niet meer op
één). Nog meer verlies. En als je vader dan zegt dat je niet hoeft te komen als
je niet normaal doet is het duidelijk: Papa houdt niet meer van je.
Je eigen “innerlijke kind”
Deze man was beslist geen onaardige man, hij kon zich
alleen niet zo goed inleven in kinderen. Eigenlijk was hij zijn eigen
“innerlijke kind” een beetje kwijt. Bij de gewone dingen was dat niet merkbaar,
maar nu werd er op dat vlak een te groot beroep op hem gedaan. Ik adviseerde hem
om niet meer boos te zijn, maar af en toe alleen met zijn kinderen iets leuks
te gaan doen. Hij was sceptisch maar hij deed het gelukkig toch. Toen de
kinderen vertrouwen voelden in de relatie met papa veranderde hun gedrag en
verdween de jaloezie als sneeuw voor de
zon.