Conflicten in samengestelde gezinnen

Vaak betekent dit dat zo’n samengesteld gezin uiteen valt. De partners kiezen ieder voor hun eigen kinderen en dat betekent dat de partnerrelatie stopt. Zeker als men al een hele periode samen woont, is dat voor iedereen meestal erg pijnlijk. Want hoe moeilijk het ook ooit is, men is toch verknocht aan elkaar.

Kinderen worden ook gescheiden, grootouders die al jaren in het spel zijn ineens buiten beeld omdat de kinderen van de ene partner geen “echte” familiale kleinkinderen zijn van de grootouders. Wat een pijnlijk verlies voor alle betrokkenen.  Ik maak het wel eens mee dat een meisje zegt: nu zie ik mijn eigen papa niet meer, maar deze bonusvader was ook lief en die raak ik nu ook kwijt

Soms komen na verloop van tijd de partners elkaar weer tegen en durven ze nog een poging te wagen. Vaak met angst in het hart, omdat de situatie in het verleden zo volledig uit de hand gelopen is.

Toch is het niet voor niks zo lange tijd (redelijk) goed gegaan. En elk gezin heeft wel zo z’n problemen (samengesteld of niet). Ik hoor regelmatig van volwassenen terug dat ze nooit met hun stiefvader of stiefmoeder konden opschieten, maar dat men pas achteraf ziet wat de ander geïnvesteerd heeft. Daarvoor is vaak een zekere afstand nodig.

Tegelijk investeren ook kinderen vaak veel meer dan men dat duidelijk opmerkt. Het is belangrijk om hier echt goed aandacht aan te besteden. Kinderen die veel investeren voelen zich vaak onvoldoende gewaardeerd en dat maakt  juist de conflicten weer veel dieper.