Haar pluskinderen waren vaak niet
aardig tegen de vriendin van vader. Ze snapte wel hoe dat kwam: hun moeder was
negatief over haar. De kinderen zeiden regelmatig dat mama had gezegd dat ze
niet naar de vriendin hoefden te luisteren. Daarom verwachtte ze ook niks meer…
Onwaarheden
Maar het werd nog vervelender: de
pluskinderen vertelden onwaarheden over de vriendin tegen haar moeder. Dat zij
voortdurend mopperde, ruzie met hen maakte en dat ze een dochter aan haar haar
getrokken had. En de moeder vertelde dat weer rond in de familie- en
vriendenkring.
Bang voor verandering
Mevrouw liep op haar tenen in haar
eigen huis. Haar vriend zei alsmaar dat ze zich er niks van aan moest trekken,
maar dat lukte niet. Ze besprak het met vriendinnen die vroegen of haar vriend
er niet wat aan kon doen. Maar hij was te bang zijn kinderen kwijt te raken,
gaf ze aan.
De gemakkelijkste weg met veel
verdriet
Totdat hij ineens genoeg had van
al het gedoe en haar verliet. Wel met pijn in het hart. Hij koos voor zijn
kinderen, zei hij. Maar was dat wel echt kiezen voor de kinderen? Het was voor
hem wel de gemakkelijkste weg! Voor de kinderen was het niet goed dat zij hun
vader zo machteloos hadden meegemaakt en dat hij daarna ongelukkig was met zijn
uiteindelijke keuze.
Evenmin goed voor de
kinderen
Vele jaren later vertelde zijn
oudste dochter hoe schuldig zij zich voelde over haar aandeel in de breuk van
haar vader met deze vriendin. Ze voelde zich gemanipuleerd door haar moeder en
ook nog eens schuldig t.o.v. vader! Het had anders gemoeten en het had anders
gekund.
Ik had graag deze mensen willen
helpen destijds.