Geen boze stiefmoeder

Voor de vriendin leek het bijna op een overval, zo volledig als de kinderen hun wereld innamen. De vriendin, die veel met kinderen werkte, ging automatisch op de tour van grenzen stellen, zich inleven in de belangen van de kinderen, eigenlijk nam ze de rol van opvoeder over.

Meestal valt zo’n overname  niet in goede aarde bij de ouders, vooral bij de natuurlijke moeder ontstaat er vaak  een competitie tussen moeder en stiefmoeder. In dit geval was dat niet zo. Moeder zag ook dat de vrouw in kwestie het beste voor had met haar kinderen en leunde zelfs op de vriendin van vader.

Toen de vriendin van vader zwanger raakte en zij minder ruimte had voor haar pluskinderen bleek dat de eigen moeder eraan gewend was geraakt dat de kinderen door plusmoeder werden opgevoed. Plusmoeder en haar vriend kwamen bij mij toen zij volledig waren uitgeput. Haar vriend had de nodige steken laten vallen waarover zij erg boos was.

Het kostte wat moeite om stiefmoeder te laten zien dat zij verantwoordelijkheden naar zich toegetrokken had die niet de hare waren, en daarmee de ouders had ontlast maar tegelijk ook zichzelf had overbelast. De vader was van goede wil en deed zijn uiterste best om de verantwoordelijkheid naar zich toe te trekken. De natuurlijke moeder niet.

De moeder was geen slecht mens, maar vanwege haar eigen issues was ze minder capabel om op te voeden. Uiteindelijk hielp de plusmoeder bij het inschakelen van opvoedingsondersteuning bij de natuurlijke moeder, waardoor het allemaal wat rustiger werd.