Ik mag blijkbaar niet alles weten.....

Over mijn relatie met mijn kinderen vertel ik gewoon alles, ik heb geen geheimen. Ook over dingen die hij niet persé hoeft te weten, vertel ik gewoon. Ik snap niet waarom hij het niet gewoon kan zeggen als er wat is. Ik krijg soms het idee dat er een conflict is waar ik niks van mag weten, maar hij ontkent dat.

En nu ving ik iets op dat een van de kinderen blijkbaar iets van mijn kinderen vond. Ik vroeg hem ernaar maar hij doet alsof hij niet weet waar ik het over heb. Ik wil niet achterdochtig zijn, ben dat ook nooit geweest, maar nu betrap ik mijzelf erop dat ik hem wil afluisteren.

Ik zie zijn kinderen niet zo veel, omdat hij ze zelden meebrengt. Ik vraag me ook af of dat allemaal wel zo goed is, wie weet wat voor beeld ze krijgen van mij, van onze relatie, en van onze kinderen. Hoe kan ik hem duidelijk maken dat ik hier echt last van heb?

Antwoord van mij

Bespreekbaar maken, zeggen dat het je dwars zit en dat je ook als het niet leuk is je het toch wilt horen. En…. Verstandig reageren, dus niet meteen boos worden, maar samen bekijken hoe de oplossing eruit moet zien. En zo nodig hulp vragen van een deskundige op het gebied van samengestelde gezinnen. Het kan onschuldig zijn, maar er kan ook wel iets aan de hand zijn. En geheimen zijn vaak niet wenselijk, en maken vaak meer kapot.

Als het echt om onschuldige dingen gaat dan hoeft niet altijd alles besproken te worden, maar geheimen kunnen veel kapot maken, dus ik zou er zeker over doorvragen.