Komen jullie zondag al wéér niet?!

Maar een gezin met kinderen is druk. Door de week moet je van alles regelen, met de kinderen naar voetballen en muziekles, naar de tandarts en je moet ook nog werken. Soms ben je blij dat je eens even kunt zitten, zonder wat te hóeven. 

Ouderen kunnen eenzaam zijn en zitten te wachten op de komst van kinderen en kleinkinderen. Heel gezellig en natuurlijk is het goed om regelmatig langs te gaan, met en zonder kinderen. Maar soms doen ze een te groot beroep op hun kinderen, soms zelfs bewerken ze hen een beetje door het opwekken van schuldgevoelens.

Als je je hierdoor te veel laat leiden en gaat terwijl je eigenlijk doodmoe bent, of zin hebt in wat anders is dat niet goed voor jou, en evenmin voor de  relatie met je oudere vader of moeder. Schuldigevoel is niet de beste reden om je ouders te bezoeken, of klussen voor hen te doen.

Uiteindelijk kan het voor jou teveel worden, ga je je ergeren aan allerlei claims die gedaan worden, voel je je verongelijkt of krijg je ruzie met zussen en broers omdat die wel hun eigen pad daarin volgen. Je mag gerust iets over hebben voor een ander, ik zou zelfs zeggen je móet iets over hebben voor een oude vader of moeder, ongeacht of je broers en zussen dit doen. Maar niet ten koste van jezelf.

Doe jij teveel voor een ander uit schuldgevoel, maar weet je niet hoe je je ouder(s), of een andere hulpbehoevende hierin kunt weigeren zonder de ander zwaar te beledigen? In één gesprek kan er veel veranderen.