Soms schrik ik er echt van…

Men belt, mailt op appt mij dat ze hun ware liefde hebben gevonden. Ze weten het zeker, nog nooit zo dol op iemand geweest. Natuurlijk ken ik die mensen niet, en soms ìs het ook echt zo. Soms weten mensen zéker dat deze liefde voor eeuwig is. Maar heel vaak heeft men dat ook mis. Dat is niet erg, verliefdheid is leuk, prima en daar mag men van genieten.

En als ze dan binnenkomen dan vrees ik dat het allemaal wat gehaast is gegaan: een van beiden had geen of slechte woonruimte. Soms zijn er schulden. Alleen: als er kinderen in het geding zijn, mag je niet te hard van stapel lopen. Ik zie het soms gebeuren: binnen een jaar wonen ze samen. Hij trekt bij haar in, of zij bij hem. Soms is dat omdat een van beiden slechts op een kamertje woont en daarmee de woonproblemen lijken te zijn opgelost….

De problemen worden binnen een maand vaak zichtbaar: hij kan niet met haar kindje overweg, stoort zich rot, reageert ongeduldig en boos. In het begin weet ze het nog te sussen, maar na 4 maanden lukt dat echt niet meer. Grote ruzies, vaak met het kindje erbij.

Natuurlijk weet ik heel goed dat ruzies menselijk zijn, en zéker in een samengesteld gezin. Ik kan helpen bij het voorkomen van ruzies en omgaan met verschillen in opvatting. En ook kan ik mensen leren hoe je over meningsverschillen praat zonder elkaar nodeloos te kwetsen.

Ik kan ook helpen met keuzes die men wil maken (wel/niet samen gaan wonen en onder welke voorwaarden), maar als de keuze al gemaakt is kun je alleen maar de schade beperken.