Vaders valt het vaak niet op als hun kinderen aan tafel
zich niet erg netjes gedragen. Stiefmoeders ergeren zich in stilte.
Op de
eerste plaats omdat mannen zich daar over het algemeen al wat minder mee bezig
houden (uitzonderingen daargelaten). Op de tweede plaats valt vervelend gedrag
(neus ophalen, kliederen met eten) van jouw kind meestal niet op, voor de
stiefouder kan het erg hinderlijk zijn. Jij bent het gewend, zij niet. Andersom
kan dus ook.
Geklieder
Kleintjes kliederen vaak omdat ze nog niet beter kunnen,
maar grotere kinderen moeten leren om fatsoenlijk te eten, daar zijn we het
over het algemeen wel over eens. Meestal is het (zeker in het begin) niet
verstandig dat de stiefouder corrigeert. Daarom is het lijden met een lange ij
voor de stiefouder als de eigen ouder niets opvalt.
Tafelschikking
Daarom kan de tafelschikking problemen voorkomen. Om de
ouder te helpen eerder op te merken dat er iets niet goed gaat. Je kunt door
elkaar aan te stoten of elkaar een tik met de voet te geven elkaar een teken
geven. Kinderen merken er niks van. Meestal niet.
Maar als je in de huiskamer elkaar nadrukkelijk aankijkt
(vooral als het om pubers gaat) voelen zij het direct als de ouder door de
stiefouder gesouffleerd wordt. Dus wat met eten meestal goed werkt, is voor
andere situaties niet altijd wenselijk.
Politieagent spelen
En dan moet je wat anders. Kinderen doen voortdurend
dingen waar je op wilt reageren. En je kunt niet blijven verbieden, blijven
vermanen, als er weer iets stoms gebeurt. De ouder waarvan de kinderen er
minder vaak zijn (vaak de vader) heeft ook geen zin om steeds politieagent te
spelen. Dus moet je ook kiezen waar je wel en waar je geen punt van maakt. Doe
dat altijd in samenspraak met je partner en kies een overlegmoment dat je
allebei rustig bent. Als je boos en gefrustreerd bent werkt dat nl. ook niet. Maak
afspraken en hou je daaraan.