De invloed van een natuurlijke moeder

Eveline was altijd dol op haar vader geweest, maar bij de scheiding had ze min of meer gekozen voor haar moeder, die erg verdrietig was geweest. Vader had al snel een nieuwe vriendin, maar mama was alleen (en dus zielig), in de ogen van dochter. Het contact met vader verwaterde.

Haar  moeder raakte steeds  meer verbitterd over de vader en de scheiding en alles wat daarmee samenhing en die verbittering sijpelde in alles door wat moeder zei en uitstraalde. Eveline hoorde dat aan, en werd soms meegenomen in de negatieve gedachten van moeder. Daarom ging ze steeds minder naar vader. Ze werd ook somber en gaf steeds vaker de vriendin van vader de schuld van haar verminderde contact.

Vader was opgehouden aan Eveline te trekken, hoewel het hem wel verdriet deed dat ze elkaar zo weinig zagen. Totdat Eveline in een gesprek met mij zich realiseerde dat ze haar moeder niet tekort deed als ze met vader omging. Eveline hóefde niet te kiezen, ze mocht van allebei houden.

Ik hielp haar in haar contact met moeder om zich wat meer af te bakenen, en tegelijk het contact met moeder te behouden. Wat kon ze zeggen en doen als moeder weer zo slecht over vader sprak?  Dat hielp haar om het contact met haar vader weer te intensiveren en ze voelde zich veel gelukkiger. Tevens bood ik aan een gesprek te hebben met moeder, om ook haar te helpen. Misschien schrijf ik daar nog wel eens over.