Het was gemakkelijker dan men dacht....

01 aug , 16:00Zakelijk
Nellie Timmermans 2026
Ik kreeg een mail met de volgende inhoud:  Ik vind het samengesteld gezin moeilijk. De oudste kinderen van hem negeren mij volledig. Ze dragen totaal niets bij, laten zich door mij bedienen. Ik ben mezelf niet meer en ik betrap me erop dat ik me soms afreageer op mijn eigen kinderen. Ik ben het zo enorm zat. Ik denk dat ik de relatie moet verbreken, ook al kan ik met mijn vriend best goed overweg. Wat kan ik doen??
Kort door de bocht
Kort door de bocht zeg ik dan: JIJ kunt niks doen, dat moet vader doen. Toch wilde zij liever een afspraak voor zichzelf maken. Dat mag altijd, maar is zelden zinvol. Maar ze kwam alleen, en vertelde eigenlijk wat ik al wist. De vader van de kinderen  gaf haar soms wel gelijk, maar daar bleef het bij.
Voorzichtig
Toen ik nogmaals aangaf dat vader hierin stelling moest nemen zei ze bang te zijn dat hij dat niet kon, dat hij zich aangevallen zou voelen als dat zo gebracht zou worden. Kon het niet voorzichtig worden overgebracht?
Fouten maken is niet erg
Ik ben over het algemeen bijzonder duidelijk maar heb alle begrip voor ouders die niet gewend zijn geweest om echt op te voeden. Fouten maken mag, en als je iets moet (af-) leren is dat niet binnen 10 minuten geklaard. Ook zijn sommige vaders soms bang het contact met de kinderen te verliezen en zeggen ze daarom maar liever niks.
Geen geruzie, maar liefdevolle zorg
Toen ze haar vriend meebracht de keer daarna, viel het hen beiden mee hoe hij dat kon aanpakken zonder een heleboel geruzie. Want dáár was hij bang voor. Ik kon hem aanreiken hoe hij zijn liefde en zorg kon uitspreken en die kon koppelen aan zijn wens tot ander gedrag. Dat hadden ze geen van beiden verwacht.
Nellie Timmermans 2026-2
loading

Loading articles...

Loading