Mevrouw had het erg onderschat hoe het was om kinderen
van een ander in huis te hebben. Zij had de opvoeding van haar eigen kinderen
heus niet altijd eenvoudig gevonden, maar echt grote problemen waren er zelden
geweest. De kinderen van haar vriend waren totaal anders opgevoed, zaten ook
anders in elkaar dan de hare.
Zijn kinderen
Bovendien was zijn dochter zo bezig haar vader in te
palmen dat het irritant werd voor deze bonus/stiefmoeder. Altijd moest ze
“naast papa” zitten, en desnoods moest bonusmoeder dan maar aan de kant.
De jongens waren best lomp en slordig, veel slordiger dan
die van haar. Ze had het opgegeven dit bij te sturen en leed in stilte onder de
rommel. Vaak ruimde ze het huis wel 3x per dag helemaal op, en dan nóg was het
niet zoals ze het wou.
Houding van vader
Er tegen vader over beginnen had ze enkele keren
geprobeerd, maar hij snapte niet waar ze zich druk over maakte. M.b.t. de
dochter had ze al helemáál geen schijn van kans: vader liet zich om haar
vingers winden in álles. Als ze maar iets vroeg, dan vloog hij voor haar. Mevrouw
deed dan maar haar best om niets te willen zien, terwijl ze zich doodergerde.
Kreeg ik maar waardering
Deze mevrouw kwam bij mij voor een persoonlijk gesprek.
Ze hield echt van deze man, maar voelde wel steeds meer afstand tussen hen,
omdat hij niet zag hoe enorm ze haar best deed, en hoe weinig waardering ze
daarvoor kreeg. Als ze wat meer waardering zou ondervinden zou het misschien
beter te doen zijn…… Ik adviseerde haar dringend om de vader van de kinderen
mee te nemen voor een volgende gesprek.
Hoe?
Via het maken van een tekening van de situatie kon ik hem
duidelijk maken wat er van hem verlangd werd en kon hij inzien hoeveel inzet
zij getoond had. Het duurde slechts enkele gesprekken. Sindsdien veranderde er
veel: vader ging meer opvoeden, waardeerde zijn vriendin meer, en zelfs de houding
van de kinderen veranderde.