Vroeger kwamen kinderen gewoon
en was er weinig te kiezen. Hoewel het fijn is dat die keuze er is, kan het ook
juist lastig zijn. Je moet dus ook
kiezen en als je ervoor kiest geen kinderen te krijgen moet je je vaak ook
verantwoorden.
De
basisvoorwaarden
Heb je een stabiele relatie?
Heb je voldoende steun (familie/buren)? Ben je er emotioneel aan toe of zijn er
nog dingen die je graag wilt doen zoals grote reizen maken of ben je nog te
gehecht aan uitgaan, aan plezier maken zonder verantwoordelijkheden? Is je
financiële situatie stabiel genoeg? Heb je een goede woning?
Twijfelzucht
Vaak gaan mensen twijfelen aan
hun capaciteiten. Zou ik wel een goede vader/moeder kunnen zijn? Wat als ik
mijn kinderen belast met mijn verleden? Wat als ik later spijt krijg van mijn
keuze? Of wacht ik te lang en kan het daarna niet meer? Tegenwoordig wacht men
vaak inderdaad wat langer en dat kan
risico’s meebrengen.
Word je er gelukkig
van
Onlangs las ik over een
onderzoek of mensen gelukkiger werden als ze kinderen hadden. Kinderen
veranderen alles in je leven. In het begin verandert alles. Je relatie heeft
meer te verduren. Je hebt minder tijd voor elkaar. Je bent vaak uitgeput.
Je rol verandert: als ouder
wordt er veel van je verlangd. Je moet daar een evenwicht en zelfvertrouwen in
krijgen
Zingeving
Na het eerste 1 ½ jaar wordt
dat allemaal iets beter. Vaak zie je ook dat met de verantwoordelijkheid die je
hebt ook echt een doel in je leven ontstaat:
je weet waar je het allemaal voor doet. En je beseft hoe groot je liefde
voor het kind/de kinderen is. Aan de andere kant maakt liefde ook kwetsbaar: als jouw kind
maar niks ernstigs overkomt.
En dat is wel iets
wat je hele leven doorgaat: je zult nooit meer helemaal zonder zorgen zijn.