
Vroeger kwamen kinderen gewoon en was er weinig te kiezen. Hoewel het fijn is dat die keuze er is, kan het ook juist lastig zijn. Je moet dus ook kiezen en als je ervoor kiest geen kinderen te krijgen moet je je vaak ook verantwoorden.
De basisvoorwaarden
Heb je een stabiele relatie? Heb je voldoende steun (familie/buren)? Ben je er emotioneel aan toe of zijn er nog dingen die je graag wilt doen zoals grote reizen maken of ben je nog te gehecht aan uitgaan, aan plezier maken zonder verantwoordelijkheden? Is je financiële situatie stabiel genoeg? Heb je een goede woning?
Twijfelzucht
Vaak gaan mensen twijfelen aan hun capaciteiten. Zou ik wel een goede vader/moeder kunnen zijn? Wat als ik mijn kinderen belast met mijn verleden? Wat als ik later spijt krijg van mijn keuze? Of wacht ik te lang en kan het daarna niet meer? Tegenwoordig wacht men vaak inderdaad wat langer en dat kan risico’s meebrengen.
Word je er gelukkig van
Onlangs las ik over een onderzoek of mensen gelukkiger werden als ze kinderen hadden. Kinderen veranderen alles in je leven. In het begin verandert alles. Je relatie heeft meer te verduren. Je hebt minder tijd voor elkaar. Je bent vaak uitgeput.
Je rol verandert: als ouder wordt er veel van je verlangd. Je moet daar een evenwicht en zelfvertrouwen in krijgen
Zingeving
Na het eerste 1 ½ jaar wordt dat allemaal iets beter. Vaak zie je ook dat met de verantwoordelijkheid die je hebt ook echt een doel in je leven ontstaat: je weet waar je het allemaal voor doet. En je beseft hoe groot je liefde voor het kind/de kinderen is. Aan de andere kant maakt liefde ook kwetsbaar: als jouw kind maar niks ernstigs overkomt.
En dat is wel iets wat je hele leven doorgaat: je zult nooit meer helemaal zonder zorgen zijn.
