Ik zie het zó vaak: men heeft allebei kinderen, of soms
heeft alleen de man kinderen en de vrouw (nog) niet. Vader werkt, en ofschoon
de vriendin ook een baan heeft, neemt vader automatisch aan dat zij voor de
kinderen zorgt. Als dat de wens is van beiden kan dat soms wel, tenminste, als
ook moeder dit accepteert.
Het klopt niet
Maar vaak voelen ook de kinderen aan dat het niet klopt.
De vriendin van vader IS niet de moeder van de kinderen en kan dus ook niet hun
opvoeder zijn. Ze hebben hun papa en mama om zo af en toe tegen elkaar uit te
spelen, en de vriendin heeft zeker niet vanzelfsprekend enige zeggenschap.
Nu kan daar wel een modus voor gevonden worden, bv. als
de eigen moeder van de kinderen niet meer leeft of totaal uit beeld is, maar
meestal is dat niet het geval. En dan gaan de beide ouders over de kinderen.
Zij zijn in eerste instantie verantwoordelijk.
Alleen voor vrouwen?
Helaas denken sommige vaders dat alleen vrouwen kinderen
kunnen opvoeden en houden zich afzijdig als het over de kinderen gaat. Ook als
zij later met deze vriendin nog kinderen krijgen, dan laten zij de opvoeding
grotendeels aan de vriendin over. Dit is dan wel de moeder van de kinderen,
maar de kinderen zijn ook van hém.
Spijt
Mannen hebben vaak op latere leeftijd spijt dat ze niet
van hun jonge kinderen genoten hebben, en weinig aan hun opvoeding hebben
bijgedragen. Soms kunnen ze dat nog inhalen als ze opa worden. Maar ook vaders
kunnen zó belangrijk zijn, als mannelijk rolmodel.
En ze maken het hun vriendin een stuk gemakkelijker om te
functioneren als stief-/bonusmoeder. Daardoor blijft hun relatie ook een stuk
beter en daar heeft ook hij veel plezier van. Het gaat erom dat je beseft dat
je ook maar één leven hebt.
Ik zou zeggen tegen de vrouwen: ga wat vaker op je
handen zitten. En tegen de mannen: waardeer haar eens wat vaker.