De belangrijke rol van psycho-educatie

Om dit soort vragen te beantwoorden is natuurlijk inlevingsvermogen nodig. Hoe voelt het voor jou als ze wat over jouw kind zeggen? Kun jij daar altijd even goed op reageren? Waarom voelt een afwijzing van jouw kinderen als een verschrikkelijke afwijzing van jou??

Het is logisch, loyaliteit is niet iets wat alleen de kinderen hebben. Je bent als ouder ook super-loyaal (en dat is mooi).

Om ondanks de gevoeligheden en loyaliteiten toch te kunnen bespreken wat jóu stoort, waar jíj last van hebt, dat vergt bepaalde vaardigheden. Vaardigheden die aan te leren zijn. En daarvoor maak je gebruik van educatieve elementen. Door het verschil te laten zien en horen hoe de oorspronkelijke opmerking overkomt en hoe je deze opmerking minder scherp en pijnlijk kunt maken.

Want veel mensen kiezen ervoor om hun bezwaren binnen te houden totdat ze bijna ontploffen. Dat werkt niet. Meestal komt het er dan op een nóg hardere manier uit en dan heb je de poppen aan het dansen! Bespreken is dus wel belangrijk, maar c’est le ton qui fait la musique.

Natuurlijk kun je niet altijd genuanceerd en positief zijn, en een keer een uitbarsting is heus geen ramp. Als je maar weet hoe je ook daar weer uit kunt komen. Het gaat er dus niet om dat je perfect moet worden, maar dat je beseft dat je fouten maakt en je partner ook. Om nog maar niet te spreken over de kinderen.

Hulpverlening duurt daarom vrij kort, zeker als men tijdig aan de bel trekt. Ook hulp nodig?

Ik heb eigenlijk altijd al heel snel mogelijkheden. En voor mensen die wat verder weg wonen kan het ook op zaterdag,  met een lunchpauze erbij.