Nooit samengesteld gezin geweest, en toch stiefgezinproblematiek

Haar vriend  had 2 kinderen waarvan de oudste een dochter was. In het begin was ze wel aardig, maar toen dochter ontdekte dat de relatie serieuzer werd, reageerde ze vaak stekelig tegen mevrouw. De zoon van haar vriend was gelukkig wel aardig.

Haar eigen kinderen waren blij dat ze weer gelukkig was, maar vergeleken haar nieuwe vriend vaak met hun overleden vader, waarbij hij natuurlijk nooit kon tippen aan papa. Mevrouw was gelukkig geweest met hun vader, maar zag de verschillen met haar vriend vooral als positief: ze werd nu meer vrij gelaten en kon ook gemakkelijker dingen met vriendinnen ondernemen.

Maar o wee, als zij iets kritisch over zijn dochter zei!! Dan reageerde hij als door een wesp gestoken. Ze probeerde niets meer te zeggen over het gedrag van deze dochter, maar dat lukte niet altijd. En dán hadden ze bonje. Nu was deze dochter ook nog zwanger en de hormonen maakten haar niet gemakkelijker in de omgang. Daarom kwam mevrouw voor hulp bij mij.

Ik leerde haar hoe mevrouw de kritiek wat zachter kon formuleren en ik leerde hem dat kritiek geen afwijzing was. Door hen beiden hierin te betrekken en hen gevoeliger te maken voor elkaars pijnpunten werd hun relatie gemakkelijker. Loyaliteit van kinderen naar hun ouders is vanzelfsprekend, maar andersom ook.

Het gaat nu goed met dit stel. Zijn eerste kleinkind is geboren en nu wordt zelfs zijn vriendin wel eens ingeschakeld om op te passen. Ze mag ook een beetje oma zijn. Natuurlijk blijft het een beetje balanceren om niet in conflict te raken, maar ze leren elkaar wat beter waarderen.