Overeenkomst van opdracht met ZZP’er mag direct beëindigd worden

Wat speelt er in deze zaak? Een ZZP’er sluit in augustus 2025 een overeenkomst van opdracht met een bedrijf. Daarin spreken zij af dat de ZZP’er als zelfstandig teamleider logistieke werkzaamheden gaat verrichten bij een klant van dit bedrijf. De opdracht start op 11 augustus 2025 en duurt in principe tot 10 februari 2026. De gewerkte uren zouden eens per vier weken worden gefactureerd en moesten worden goedgekeurd door de eindklant.

In de overeenkomst stond een opzegtermijn van één maand, waarbij zowel de ZZP’er als het bedrijf de overeenkomst met die termijn konden beëindigen. Daarnaast stond er een bepaling in dat wanneer de eindklant de inzet van de opdrachtnemer beëindigt, het bedrijf de overeenkomst met de ZZP’er met onmiddellijke ingang mag stopzetten, zonder dat een schadevergoeding verschuldigd is. Enkele weken later gebeurt dit ook: de klant van het bedrijf besluit eind augustus de inzet van de ZZP’er per direct te beëindigen. Nog dezelfde dag informeert het bedrijf de ZZP’er hierover. Die had op dat moment pas twee weken gewerkt, maar factureert later een bedrag van bijna 17.000 euro voor 184 niet-gewerkte uren. Dit om de gemiste opzegtermijn te compenseren. Het bedrijf weigert deze factuur echter te betalen waarop de ZZP’er een kort geding start.

Volgens de vrouw is er sprake van een onregelmatige beëindiging en moet het bedrijf de opzegtermijn in de overeenkomst van opdracht respecteren.

De kantonrechter gaat hier echter niet in mee en verwijst naar de bepaling in de overeenkomst. Omdat de eindklant de samenwerking direct beëindigde, mocht het bedrijf de overeenkomst met de ZZP’er eveneens per direct stopzetten. De contractuele opzegtermijn geldt in dat geval niet.

De ZZP’er geeft bij de rechter aan de betreffende clausule over het hoofd te hebben gezien en de bepaling onredelijk te vinden. De rechter geeft echter aan dat allebei de partijen bewust een overeenkomst hebben gesloten en zij beiden verantwoordelijk zijn voor de inhoud daarvan. De vordering van de vrouw wordt daarom geheel afgewezen. Zij heeft geen recht op betaling van niet-gewerkte uren, of schadevergoeding in welke vorm dan ook.

Deze uitspraak toont voor opdrachtgevers aan dat duidelijke ontbindende bepalingen in een overeenkomst van opdracht bij de rechter ook juridisch standhouden. Tegelijkertijd doen ZZP’ers er goed aan om dergelijke bepalingen zo nodig onderhandelbaar te maken bij het opstellen van een overeenkomst van opdracht, waar meerdere ketenpartijen bij betrokken zijn.

Meer weten over dit onderwerp? Neem dan contact op met RechtNet Advocaten via [email protected] of bel naar 073-6154311.