Samen, maar niet altijd hetzelfde

Bovendien wilde zij “qualitytime” met hem, maar ook met haar eigen kinderen. Een vakantie is tenslotte bedoeld om je weer voor een jaartje op te laden. Zo kwamen ze bij mij binnen. Hij was ervan overtuigd dat een vakantie met z’n allen moest, en wilde absoluut niet weten van gescheiden vakanties.

Ik vertelde dat ik dat wel eens nadrukkelijk adviseerde, zeker als men nog nooit samen op vakantie was geweest met de kinderen van de ander. Het zou hun allereerste  vakantie met z’n allen worden. Hij wilde er niet van weten. Samen of niet, vond hij. Dus stelde ik voor om thuis allebei eens op te schrijven wat men in de vakantie meestal deed en wilde doen, wat men daarin gewend was. Soms verschilt dat. In dit geval niet echt. En toch zag ik aan mevrouw dat zei opzag tegen de drukte met zijn jongens.

Daarom stelde ik voor om 2 huisjes op dezelfde camping te huren en tegelijk te vertrekken, zodat ieder zijn eigen weg kon gaan. Hij ging onder protest akkoord. In de praktijk dacht hij dat ze toch wel altijd samen zouden zijn. Maar wat bleek? Ook zijn jongens vonden het leuk dat ze niet steeds alles samen hoefden te doen. En hij bleek ook toe te komen aan gesprekken met zijn zoons, die hij nooit eerder had gehad.

Soms deden ze dingen samen, soms bleef een van de volwassenen bij de kinderen en ging de anders iets leuks doen met één kind. En toen ze terug waren gingen ze lekker met z’n tweeën nog een lang weekend weg. Achteraf had hij geen spijt met haar wensen rekening te hebben gehouden. Het had hem ook goed gedaan.